Duygular mı beyne hükmetmeli, beyin mi duygulara?

Bu zamana kadar ikisine de yenik düştüğüm anlarım oldu ama sonucunda edindiğim tecrübe şu;

Bedenimizi dikeylemesine ortadan ikiye bölersek, beyni iki tarafa da pay etmiş; kalbi ise bir bölüme esir etmiş oluruz. Yani doğamızda olan; doğal olan, beynimizi hiçbir şekilde devreden çıkarmamaktır.

Ortadan bölüp var olan bu dengeyi bozmak kötü elbet ama ikisini bir ve dengede tutmak da zordur. Duygular ve mantık -yani kalp ve beyin- bir kullanılmalı. Tekinin hüküm sürdüğü bir yaşam içinde, birçok hatalar, pişmanlıklar, “keşke”ler doğuyor.

Pek çok insanın tecrübelerinin arasında, ödülleri ve bedelleri ile bu “beyin-kalp” savaşı yaşanmıştır. Durumlar karşısında bu teraziyi çok dikkatli kullanmalı ve duygular olmadan mantığı; mantık olmadan da duyguları harekete geçirmemeyi öğrenmeliyiz.